Over mispels zijn veel blogs te vinden, alleen de meeste slaan de plank eh, heel erg mis. Bij deze een blog met eerstehands ervaringen.
Mispels zijn oude vergeten bomen. Het is familie van de appel, en het zijn zeg maar hele grote struiken met lange takken met tientallen mispel-vruchten. Van oorsprong is het een Duitse struik. De mispel is in vergetelheid geraakt net zoals andere oude soorten, omdat deze oude soorten moeilijk te verwerken zijn. Bij een appel bijvoorbeeld kun je gemakkelijk de binnenkant er uit halen en je houdt alleen maar vruchtvlees over; bij de mispel is dit nogal ingewikkeld omdat er 5 zaden/pitten in zitten.
Goudkleurige mispels.
Wat ook de mispel ingewikkeld maakt, is dat de mispel pas rijp/eetbaar is nadat de vrucht rot geworden is. De vrucht is dan helemaal 100% donkerbruin en heel zacht. Zolang de vrucht ook maar deels nog goudkleurig is, kun je er helemaal niets mee beginnen (behalve plukken). Heel veel mensen bevriezen mispels om dit te versnellen, maar dit is echt onzin: de mispel blijft gewoon goudkleurig en na ontdooien is deze níet rijper.
Het is óók grote onzin dat de vorst er een keer overheen moet, dat is ook onjuiste tekst die mensen van blog naar blog copiëren. Mispels zijn namelijk al veel eerder rijp. Het meeste praktische is als je de mispels pas oogst als deze rijp/eetbaar zijn half/eind november. Pluk als test een rijpe mispel rechtstreeks van de boom (ja dat kan dus wél in tegenstelling tot wat andere blogs zeggen!), haal de 5 bloem-overblijfsels achterop weg (hoeft niet!) en steek de hele mispel in je mond, en spuug de 5 pitjes uit. Het smaakt naar dikke zoete appelmoes met net iets te veel kaneel (hmmmmmmmmm).
Je kunt mispels ook in oktober al oogsten als de vruchten toch niet meer groeien. Op dat moment kun je ze koud/buiten in kartonnen dozen 1-laags neerleggen. Als je de steeltjes-kant naar boven legt kun je het beste zien wanneer de mispels rijp zijn. De mispel wordt helaas écht pas eind/half november rijp (net zoals aan de boom).
Mispels zijn heel koppig en worden niet allemaal tegelijkertijd rijp. Ga er dus vanuit dat je meerdere keren wat mispels zult moeten uitsorteren en verwerken. Dat is echt heel onpraktisch. Ik heb gemerkt dat je rijpe mispels prima even in de koelkast kunt bewaren. Met die truck kun je in één keer in plaats van 5 keer een hele kartonnen doos met mispels verwerken.
Op de foto zie je duidelijk het verschil tussen een nog niet rijpe en een rijpe mispel.
Natuurlijk kun je mispels in taarten verwerken enzo, alleen ik vind dat zonde: je proeft dan met name taart en maar heel erg af en toe mispel. Als je een mispelboom hebt, dan heb je waarschijnlijk enkele dozen helemaal vol, dus waarom zou je dan een recept gebruiken waarbij je maar 4 a 5 mispels gebruikt?
Ik ga dus voor de pure mispel-moes, en daarvoor gebruik je met een zeef. Ik heb geprobeerd om eerst mispels te koken, of om er veel water bij te doen, alleen in mijn ervaring werd het hier absoluut niet makkelijker op. De makkelijkste manier die ik gevonden heb, is om een grove zeef te pakken en daar rechtstreeks een tiental mispels per keer doorheen te prakken.
Mispels voordat ze door de zeef gedrukt worden.
Op de foto kun je nog duidelijk de 5 bloem-bladen bij iedere mispel zien zitten; deze kun je er vantevoren dus af halen maar het hoeft niet. Net zoals met de mispel geldt: ga vruchten en knollen nóóit schillen, want de meeste vitamines zitten net onder de schil (dus: schil echt nooit appels en aardappels, alleen kleiner snijden!). Vervolgens heb ik met een platte opscheplepel de mispels er doorheen geduwd. Na slechts drie minuten duwen en trekken heb je ongeveer 75% van de mispel-moes er (met moeite) doorheen geduwd. Dat doe je een keer of vijf zes en je hebt een paar potjes vol.
Twee potjes helemaal nokvol na vijf a zes keer mispels door de zeef duwen
Kijk ook eens bij onze cursus Zelfvoorzienend Off-grid.
